เงื่อนไขของชีวิต

       

เงื่อนไขของชีวิตเรา

เงื่อนไขชีวิตของผมคือผมเลือกที่จะอยู่ทีมที่ผมรักต่อถึงแม้ทีมผมจะไม่ได้แชมป์
ผมรักทีมของผมและผมก็มีความสุขที่จะอยู่กับทีมนี้

        ในชีวิตของคนเราแต่ละคนเราต่างมีเงื่อนไขในชีวิตแตกต่างกันไป บางคนเงื่อนไขในชีวิตของคือต้องทำอันนี้ถึงจะได้อันนั้น บางคนต้องทำตามที่เขาบอกเพื่อที่จะได้ตามที่ตัวเองต้องการ  หรือไม่คนแต่ละระดับก็มีเงื่อนไขแตกต่างกันไปเช่นคนยากจนเงื่อนไขชีวิตของเขาต้องดิ้นรนเพื่อที่จะได้มาซึ่งอาหารแต่ละมื้อ หรือคนร่ำรวยเงื่อนไขชีวิตของเขาคือต้องดิ้นรนเพื่อที่จะได้อยู่เหนือกว่าคู่ต่อสู้และมีหน้ามีตาในสังคมเราจะเห็นได้ว่าการใช้ชีวิตทุกรูปแบบต่องก้มีเงื่อนไขแ่ตกต่างกันไป  แล้วคุณล่ะเงือนไขชีวิตคุณคืออะไร ? แล้วผมล่ะเงื่อนไขชีวิตผมคืออะไร?
         คนเราทุกคนเกิดมาล้วนแต่มีเงื่อนไขไม่ว่าจะเป็นเงื่อนไขที่ตัวเองตั้งขึ้นหรือเงือนไขที่คนอื่นตั้งขึ้นให้เรา ร่วมทั้งยังมีเงื่อนไขที่สังคมตั้งขึ้นอีก ในชีวิตของเราต่างมีต่างเงื่อนไขที่ต้องเผชิญ เงื่อนไขต่าง ๆ เหล่านั้นถ้าเราทำตามเราก็จะอยู่อย่างมีความสุข  ผมไม่รู้หรอกนะว่าแต่คนมีเงื่อนไขอะไรในชีวิตหรือเงือนไขในชีวิตมีจุดประสงค์เพื่ออะไร แต่สำหรับผมนั้นเงื่อนไขในชีวิตของผมคือทำทุกอย่างเพื่อที่จะทำให้ทุกวันของผมอยู่อย่างมีความสุข ซึ่งความสุขของผมอยู่บนพื้นฐานของการไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ทุกวันนี้เราอยู่เพื่ออะไรเราทำทุกสิ่งทุกอย่างเพื่ออะไร  เพื่อให้ชีวิตของเราอยู่อย่างมีความสุขใช่หรือเปล่าบางคนอาจจะคิดว่าใช่บ้างคนอาจจะคิดว่าไม่ใช่ แต่สำหรับผมมันใช้ทุกวันนี้อยู่เพื่อความสุขเมื่อเรามีความสุขเราก้สามารถทำทุกสิ่งทุกอย่างได้สบาย เงื่อนไขชีวิตของผมง่าย ๆ คือ "ทำทุกอย่างที่ชอบเพื่อที่จะให้ตัวเองมีความสุขแต่ต้องอยู่บนพื้นฐานที่ไม่ก่อความร้อนให้กับคนอื่น"

ถ้าเราทำตามเงื่อนไขเราก็จะมีความสุขยิ้มกันทุกคน :)

ความทรงจำครั้งนี้ไม่มีวันลืม

ร่วมตัวกันที่สนามบินเพื่อที่จะบินไปอินเดีย

ชั้นเรียนของเราโดยมีคุณครูชาวฟิลิปปีเสื้อดำอยู่ตรงกลางครับ

วันแรกของการเรียนบรรยากาศในห้องสนุกสนามกันดีคุณครูก็ดีใจแต่หนาวมาก

ออกไปเยี่ยมซิสเตอร์ใกล้ ๆ บ้านเรา แต่ซิสเตอร์ไม่สะดวกถ่ายรูปด้วย

มีเตะบอลกระชับมิตรกับอินเดียอากาศร้อนมากตอนกลางวันถึงกับต้องปิดหน้าปิดตาเดี๋ยวหน้าดำ

เวลาเราไปเที่ยวเราจะนั่ง AUTO นี้แหละเอาให้คุ้ม

ไปทานอาหารนอกบ้านบ้าง

หรือไปรถเมย์แต่ต้องรอนานหน่อย

คนเยอะเราต้องนั่งอย่างนี้แหละ

มีเวลาไปเที่ยวกันบ้างออกมาดูบรรยากาศของประเทศอินเดีย

มีเวลาส่วนตัวทำการบ้านเหมือนกัน

ว่าง ๆ ไปเยี่ยมคนไทยด้วยกันที่อยู่อินเดีย

ว่างเกินมาเล่นเกมที่ดีกว่า

เช้า ๆ วันหยุดมาอาบแดดกันเพราะหนาวมากก

ฟังเพื่อน ๆ โม้กัน

ไม่มีไรทำนั่งคุยกันสองคนพอ

วันสุดท้ายเราก็ไปเที่ยวกันอีกหลายที่เลย

สวนสาธารณาของอินเดีย

ว่าง ๆ นั่งถ่ายอีกสักรูป

         ระยะเวลา 3 เดือนที่ประเทศอินเดีย มันเป็นช่วงเวลาที่มีทั้งความสุขและความทุกข์ปะปนกันไปช่วงแรก ๆ อยากกลับบ้านมากอยู่ลำบากมากอาหราอินเดียกินไม่ค่อยได้เลยตอนนั้นคิดถึงอาหารไทยที่สุดอยากกลับบ้านไปกินอาหารไทยมาก ช่วงแรกปรับตัวอยากมาก อากาศก็หนาวใช่ได้เลยช่วงแรก ๆ ก็ปรับตัวให้เข้ากับสภาพอากาศก่อน อยู่ประมาณหนึ่งอาทิตย์ถึงจะปรับตัวได้ แต่อาหารอิเดียเนียปรับตัวให้กินไม่ได้จิง ๆ บางอย่างกินไม่ลงอ่ะ มีกินแล้วอ้วกออกมาก็มี แต่ดีหน่อยเราเตรียมมาม่ามาเพื่อความอยู่รอดของพวกเราอยู่ได้เพราะมีมาม่านี้แหละ

        ครั้งหนึ่งที่ได้ไปอยู่ในประเทศอินเดียนั้นถือว่าได้ประสบการณ์หลายอย่างเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นการเรียนภาษอังกฤษ การใช้ชีวิตอยู่กับคนอินเดีย ความเป็นอยู่ของคนอินเดีย สถานที่ในประเทศอินเดีย จากการที่ได้ไปอยู่ก็ทำให้รู้ว่าประเทศอินเดียถึงแม้กับข้าวจะไม่ค่อยอาหารแต่สถานที่ท่องเที่ยวก็ถือว่าสวยดีมีหลายแห่งแทบอากาศก็เย็นสบายอีกด้วย  ถ้าไปไหนมาไหนไม่ค่อยไกลมากสามารถเดินได้สบายสบายไม่ร้อนมาก  แต่เวลาเดินเนียเสียอยู่อย่างหนึ่งคนขอทานเยอะมาก  เจอแล้วมันรู้สึกอย่างไรไม่รู้ รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร เพราะมันมีเยอะเกินคนละคนก็น่าสงสารมากอ่ะ แต่ต้องทำใจกับประเทศนี้เพราะมีคนยากจนเยอะจริง ๆ แต่อย่างไรก็ตามการที่มาประเทศอินเดียนี้จุดมุ่งหมายไม่ใช้ไปเที่ยวหรือไปช่วยเหลือคนยากจนแต่จุดหมายของผมคือไปเรียนภาษาอังกฤกและชีวิตกลุ่มด้วยกันกับเพื่อน ๆ เพราะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดและเป็นเป้าหมายของการที่เขาส่งเราไปที่ประเทศอินเดียครั้งนี้ 

       สิ่งสำคัญที่สุดที่ได้รับจากไม่ใช่การได้ไปอยู่ต่างประเทศ แต่การที่มาอยู่ที่นี้ครั้งนี้ทำให้ผมได้เพื่อน ๆ ใหม่ ซึ่งเป็นเพื่อนต่างรุ้นแต่ผมก็นับถือพวกเขาเป็นพี่ เนื่องจากพวกเรามี 2 กลุ่มที่ไปด้วยกัน กลุ่มหนึ่งเป็นรุ่นพี่ กลุ่มผมเป็นรุ่นน้องกลุ่มผมมี 5 คน กลุ่มพี่เขามี 8 คน หลังจากไปอยู่ประเทศอินเดียแล้วทำให้พวกเราร่วมกันเป็นกลุ่มใหญ่และมีความสนิทการมากยิ่งขึ้นจนกระทั้งปัจจุบัน

ครั้งหนึ่ง..........กับเมืองน่าน

รับประทานอาหารเที่ยงกันพอไปถึง ณ ร้านริมแม่น้ำ
โดยมีเสียงนักแข่งเรือยาวซ้อมพ่ายเรือ

มีหมูผู้พิชิตผาหัวสิง ทางขึ้นลำบากสุดยอด
อยู่สูงด้วยแต่ปีนขึ้นได้สบายขนาดหมูปีนขึ้นได้
สบายเลยบรรยากาศดีมากกก

เข้าที่พักก่อนวันนี้พักที่ศูนย์น่านก่อนเก็บแรง
ไปเที่ยวเช้าพรุ่งนี้

ณ ดอยเสมอดาว

มาถึงตอนเย็น ๆ มาร่วมตัวกันก่อนที่จะกางเต้น 

ไปดอยเสมอดาวอ่ะเดียวไม่มีใครรู้เลยถ่ายคู่กับป้ายดอยเสมอดาว

บรรยากาศตอนเช้า ๆ ที่มีทะเลหมอกอยู่ข้างหลัง

ขากลับถนนมันว่างถ่ายรูปกลางถนนเลยรถไม่มาหรอก





การเที่ยวที่น่าจดจำครั้งหนึ่งกับเมืองน่านที่แสนจะเงียบและสงบสุข                            

    การเที่ยวครั้งนี้เป็นการหลังจากพวกเราสอนเสร็จเป็นโอกาสดีที่พวกเราสามารถมาร่วมตัวกันได้

นาน ๆ ทีที่พวกเราจะได้มีเวลาว่างพร้อม ๆ กัน  ช่วงนี้เป็นเดือนตุลาคมเข้าฤดูหนาวพอดีมันเป็นช่วง  เวลาที่เหมาะสมที่สุดกับพวกเราเพราะพวกเราซื้อเต้นมาเพื่อจะได้กางนอนในบรรยกาศที่แสนสบาย

หนาว ๆ แต่อบอุ่นด้วยกองไฟยามดึก พวกเราก่อสร้างกันแสนจะลำบากแล้วก้อมานั่งร่วมกันคุยกันเกือบทั้งคืนเล่าเรื่องประสบการณ์ของตนเอง

    การเที่ยวแต่ละสิ่งที่เราได้รับไม่ใช่แค่ความสนุกสนามแต่เป็นความทรงจำดีๆๆกับเวลาแห่งความสุขที่เราจะได้รับ   การที่เราได้อยู่กับคนที่เราอยากไปเที่ยวด้วยมันเป็นช่วงที่ดีและเป็นช่วงเวลาที่มีความสุข กลุ่มนี้เป็นกลุ่มที่ลงตัวมากกแนวการท่องเที่ยวเหมือนกัน  การเที่ยวครั้งนี้สิ่งที่ได้เหมือนกันคือความสุขและความทรงจำดี ๆ