ระหว่างจุดเริ่มต้น.............กับจุดจบ

เริ่มต้นเป็นอดีต  จุดจบเป็นอนาคต  ระหว่างจุดเริ่มต้นกับจุดจบนั้นเป็นปัจจุบัน

คนเราทุกคนต้องมีจุดเริ่มต้นและจุดจบในชีวิต

ทุกสิ่งทุกอย่างยอมมีจุดเริ่มต้นแลำจุดจบ

ชิวิตมีจุดเริ่มต้นและก็มีจุดจบ ยังไม่มีมนุษย์คนไหนเป็นอมตะ

การงานมีจุดเริ่มต้นแล้วจุดจบ ยังไม่การงานใด ๆ ที่อยู่อย่างถาวรนิรันดร

การเรียนมีจุดเริ่มต้นแล้วก็มีจุดจบ ยังไม่มีใครเรียนจนลมหายใจสุดท้าย

ความรักมีจุดเริ่มต้นแล้วก็มีจุดจบ ยังไม่มีคู่รักคู่ไหนอยู่ด้วยกันจะรักกันตลอดนิรันดร

จุดเริ่มต้นชีวิตคือการการได้ลืมตามองดูโลกจุดจบของชีวิตคือการไม่สามารถลืมตามองดูโลกได้อีกแล้ว

จุดเริ่มต้นของการงานคือการที่่เราเริ่มเข้างานครั้งแรก

จุดจบของการงานคือวันที่เราสามารถทำงานได้แล้ว

จุดเริ่มต้นของการเรียนคือการเริ่มเข้าเรียนอนุบาล

จุดจบของการเรียนคือการที่เราเรียนจบแล้ว และพร้อมที่จะนำความรู้มาใช้

จุดเริ่มต้นของความรักคือการที่หนุ่มสาวสองคนมีใจตรงกันแล้วเริ่มเรียนรู้กันและกัน

จุดจบของความรักคือการตายจากไปข้างหนึ่่ง

ผมว่าคนเราทุกคนต้องประสบกับจุดเริ่มต้นแล้วจุดจบ  แล้วสิ่งนี้มันทำให้เรามีความสุขบ้างหรือเปล่า

ผมคิดว่ามันอาจจะทำให้เรามีความสุขถ้าเราเก็บมันเป็นความทรง

แต่เราอาจจะมีความสุขเมื่อเรายึดติดอยู่กับมัน

อย่างที่ได้กกล่าวไว้ข้างต้นว่าจุดเริ่มต้นเหมือนอดีต  จุดจบเหมือนอนาคต  

และระหว่างจุดเริ่มต้นกับจุดจบก็เหมือนปัจจุบัน

ผมว่าชีวิตของคนเราถ้าเรายึดติดอยู่กับอดีตถ้าอดีตเป็นเรื่องที่ฝังใจเราเราจะไม่มีวันก้าวหน้าและเราจะไม่มีวันมีความสุขเลย  ถ้าเราไขว่คว้าแต่เรืื่องอนาคต มันจะทำให้เราคิดแต่เรื่องอนาคตคิดว่าต้องทำอย่างนี้เพื่ออนาคตบ้างทีมันอาจจะกดดันเราจนหาความสุขในชีวิตประจำวันไม่ได้เลย  ดังนั้นผมว่าเราควรอยู่กับปัจจุบันเพราะสิ่งนี้จะทำให้เราหาความสุขใส่ตัวเราได้ เราไม่จำเป็นต้องนำเรื่องในอดีตมาคิดหรือนำเรื่องในอนาคตมากล่าวถึง เราจนอยู่กับปัจจุบัน ปัจจุบันเราเป็นอะไร เป็นอย่างไร จนอยู่กับมันอย่างนั้น เช่น อดีตเราอาจจะเรียนไม่เก่ง อนาคตเราอยากเป็นหมอ ถ้าเราลองมองสองอย่างผมเชื่อเลยว่ามันจะไม่ทำให้เรามีความสุขเลย  เมื่อในอดีตเราเรียนไม่เก่ง เราก้ปล่อยมันไป ปัจจุบันเราก็ตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดอยู่กับปัจจุบันไม่ต้องมองถึงอนาคต สิ่งนี้เองจะทำให้เรามีความสุขกับชีวิต  เรื่องจุดเริ่มต้นกับจุดจบก็ในมันเป็นเรื่องของมัน เราของเราคืออยู่ในระหว่างจุดเริ่มต้นกับจุดจบ